Ալիևի պնդումները և Երևանի վտանգավոր լռությունը

Ալիևը կրկին վերադարձել է իր հին բառապաշարին։

Սեպտեմբերի 9-ին, Ասիայում փոխգործակցության և վստահության կառուցման միջոցների համաժողովում, նա հայտարարել է․

«Ադրբեջանը դառնում է Եվրասիայի կարևորագույն տրանսպորտային-լոգիստիկ հանգույցներից մեկը։ Չեմ կասկածում, որ Զանգեզուրի միջանցքը՝ որպես Միջին միջանցքի ուղղություններից մեկը, մոտ ապագայում մայրցամաքներն իրար կապող կարևոր տրանսպորտային արտերիա կդառնա»։

Սա շարունակությունն է այն ուղերձի, որ Ալիևը հնչեցրեց ՇՀԿ գագաթնաժողովում, երբ հայտարարեց, որ «Զանգեզուրի միջանցքը շուտով կդառնա Միջին միջանցքի և Հյուսիս–Հարավ միջանցքի կարևոր հատված»։

Խնդիրը միայն բառերի ընտրությունը չէ։ Ալիևը հետևողականորեն փորձում է պահպանել «միջանցքային տրամաբանությունը», այսինքն՝ ներկայացնել, թե Սյունիքի ճանապարհը բացվելու է ոչ թե Հայաստանի ինքնիշխան վերահսկողության ներքո, այլ հատուկ կարգավիճակով։

Սա նրա քաղաքական գիծն է։

Ներքին լսարանին նա ցույց է տալիս, որ չի զիջում «միջանցք» պահանջից։

Միջազգային լսարանին՝ որ առանց Ադրբեջանի թեզի հնարավոր չէ ապահովել Միջին միջանցքի ամբողջականությունը։

Հայաստանի համար սկզբունքային է մեկ բան․

ճանապարհները կարող են լինել, բայց միջանցք չի լինելու։

Ցանկացած հաղորդակցություն կարող է գործել միայն Հայաստանի ինքնիշխանության ներքո։

Բայց արդյո՞ք Փաշինյանի կառավարությունը կհետևի այս սկզբունքին, թե՞ հերթական անգամ կդիմի նվաստացուցիչ զիջումների՝ հօգուտ Ադրբեջանի։

Մինչ այժմ Նիկոլ Փաշինյանը կամ Արարատ Միրզոյանը հստակ չեն հերքել Դոնալդ Թրամփի հայտարարությունը Սյունիքի ճանապարհը 99 տարով վարձակալելու մասին։

Նրանք նաև չեն հայտարարել, որ Հայաստանը ունենալու է մաքսային վերահսկողություն այդ ճանապարհի նկատմամբ։

Սա միայն ուժեղացնում է հանրային կասկածները, որ պաշտոնական Երևանը Սյունիքի հարցում արդեն իսկ արել է կամ պատրաստվում է անել սկզբունքային զիջում։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• ՔԿ-ի «փուչիկը» և հատված «կարմիր գծերը»
• Գագիկ Ծառուկյանի դեմ հաշվեհարդարը՝ հարված հանրային համերաշխությանը
• Ինչու՞ է Հաջիևն ավելի վստահ, քան՝ Փաշինյանը
• Սպառված իշխանության ախտանիշը
• Քծնանքից՝ դավաճանություն
• «Այլընտրանք» փնտրում են list.am-ու՞մ. Փաշինյանի հայտարարության հետքերով
• «Աննախադեպ ինքնիշխանություն»՝ երկու պարտադրված հանրաքվեով
• 5 միլիարդ դրամ պարգևավճար. ո՞ւմ և ինչի՞ համար
• Մեռելածին խորհրդարան՝ դեռ առաջին նիստից առաջ
• Մակրոնի երրորդ շնորհավորանքը․ ծաղրա՞նք, լեգիտիմացո՞ւմ, թե՞ «ինքնիշխանության» «գնահատական»
• «Դարի ահաբեկչության» վարկածը փլուզվում է
• Իրավական «բեսպրեդելի» անտեսանելի զոհերը
• «Խաղաղության» վերսալյան մոդելը՝ տնտեսական դրսևորմամբ
• Գագիկ Ծառուկյանի կողքին՝ որպես սկզբունք, բայց «Դեմոկրատական այլընտրանքի» օրակարգով
• Նիկոլ Փաշինյան, սա քո ուժը չէ, սա քո վախն է
• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների

Մեկնաբանություններ